ذكاء أودو الاصطناعي (Odoo AI) مجموعة من التطبيقات الأصيلة المدمجة مباشرة داخل واجهة أودو منذ الإصدار 19 — وليست إضافة جانبية. تضم ثلاثة أقسام رئيسية: Ask AI (مساعد عام باختصار Ctrl+K يجيب باللغة الطبيعية ويمكنه فتح عرض مباشرة)، وAI Agent (وكلاء معرّفون لمهام محددة، مثل التلخيص أو المتابعة)، وAI Composer (كتابة وإعادة صياغة تلقائية للنص، من البريد الإلكتروني إلى رسائل الدردشة). هذه الأقسام الثلاثة جزء من أودو نفسه ولا تتطلب تثبيت وحدة منفصلة.
لماذا لا تعمل هذه التطبيقات بمفردها؟
Ask AI وAI Agent وAI Composer ليس لديها «دماغ» — إنها طبقة واجهة يجب ربطها بنموذج لغوي حقيقي (GPT أو Claude أو Gemini أو ما شابه). يقوم Odoo الأصلي بهذا الربط مع مزوّد افتراضي غير متاح عادة من إيران أو يتطلب بطاقة بنكية دولية. لهذا السبب يرى كثير من المستخدمين الإيرانيين هذه الأزرار في Odoo لكنهم لا يفعّلونها أبداً.
ماذا يفعل AI Agent بالتحديد؟
يمكنك تعريف وكيل ذكاء اصطناعي (AI Agent) لمهمة محددة — مثل «تلخيص محادثة العميل في CRM» أو «صياغة مسودة رد على تذكرة دعم». يقرأ الوكيل سجل المستأجر ويقدّم مخرجًا جاهزًا؛ ولا يملك المستخدم سوى التأكيد أو التعديل. تفاصيل عملية أكثر حول هذا الجزء في دليل وكيل الذكاء الاصطناعي لـ CRM والمبيعات كتبناه.
ما الفرق بين AI Composer وAI Agent؟
AI Composer أدنى مستوى وأكثر عمومية: أينما وُجد حقل نصي — بريد إلكتروني، رسالة محادثة، وصف — يكتب النص أو يعيد صياغته بأمر قصير (مثل «اجعله أكثر تهذيباً» أو «اكتب بالفارسية الرسمية»). AI Agent أفضل للمهام المتكررة والمهيكلة، وAI Composer للكتابة اللحظية.
كيف نُفعّل هذه التطبيقات في إيران؟
الحل أن تربط Odoo بمزوّد نماذج يمكن الوصول إليه من إيران ولا يتطلب بطاقة مصرفية أجنبية. تطبيق الذكاء الاصطناعي من Abrak يؤدي هذا الدور نفسه: يربط عدة مزوّدين متوافقين مع OpenAI بـ Odoo الخاص بك خلف محفظة بالريال، والتفعيل مجاني ولا تُحتسب إلا كلفة الاستهلاك الفعلي. تفاصيل المسار دون بطاقة مصرفية أجنبية في هذا الدليل فتحناه.
للبدء: محفظة الذكاء الاصطناعي الخاصة بي افتحه، أو إن لم تكن مشتركًا في Abrak بعد، فمن هنا أنشئوا حسابًا.
هشت کاربرد AI Agent که در ماه اول ارزش می‌دهند
ایجنت روی داده‌ای که ثبت نشده کاری نمی‌کند. این هشت مورد از داده‌ای استفاده می‌کنند که هر شرکتی از روز اول در اودوو دارد، بنابراین بدون پروژهٔ داده‌ای جداگانه قابل اجرا هستند.
| حوزه | کاری که ایجنت انجام می‌دهد | دادهٔ لازم |
|---|---|---|
| CRM | خلاصهٔ تاریخچهٔ مشتری پیش از تماس فروش | سرنخ، فعالیت‌ها، فاکتورهای قبلی |
| CRM | پیشنهاد گام بعدی برای فرصت‌های راکد | مرحلهٔ فرصت و تاریخ آخرین فعالیت |
| فروش | پیش‌نویس پیش‌فاکتور از یک درخواست متنی | کاتالوگ محصول و لیست قیمت |
| پشتیبانی | دسته‌بندی و اولویت‌دهی تیکت ورودی | متن تیکت و سابقهٔ مشتری |
| مالی | توضیح انحراف یک حساب نسبت به ماه قبل | دفتر کل و تراز آزمایشی |
| انبار | هشدار کالاهای رو به اتمام بر اساس روند مصرف | حرکات موجودی |
| خرید | مقایسهٔ پیشنهاد تأمین‌کنندگان یک کالا | سفارش‌های خرید گذشته |
| منابع انسانی | غربال اولیهٔ رزومه بر اساس شرح شغل | ماژول استخدام |
هزینهٔ توکن؛ متغیری که در دموها دیده نمی‌شود
هر بار که ایجنت اجرا می‌شود، متنِ ورودی هزینه دارد. تفاوت یک استقرار اقتصادی و یک صورتحساب غافلگیرکننده معمولاً در سه تصمیم است:
- محدودکردن دامنهٔ داده: ابزار باید همان چند رکورد لازم را برگرداند، نه کل جدول. سرور خوب پیش از پاسخ، حجم را می‌سنجد.
- انتخاب مدل به تناسب کار: دسته‌بندی تیکت به مدل کوچک نیاز دارد؛ تحلیل مالی چندمرحله‌ای به مدل بزرگ‌تر.
- اجرای رویدادمحور به‌جای زمان‌بندی مکرر: اجرای ایجنت روی هر رکورد جدید، نه هر ساعت روی همهٔ رکوردها.
جزئیات این محاسبه در چرا ابزار MCP باید آگاه به بودجهٔ توکن باشد آمده و ساخت گام‌به‌گام ایجنت برای CRM در AI Agent در اودو توضیح داده شده است. برای دسترسی ریالی به مدل‌ها هم سرویس هوش مصنوعی ابرک را ببینید.
