اتصال یک دستیار هوش مصنوعی به دادهی زندهی سازمان، مثل دادن کلید به یک همکار تازهکار است — نه بد، ولی نیازمند چند سؤال پیش از آن. این چکلیست بر اساس راهنمای امنیتی رسمی MCP و تجربهی پیادهسازی روی اودو نوشته شده.
چرا یک چکلیست ثابت، نه قضاوت موردبهمورد؟
چون بیشتر حوادث MCP از یک الگوی تکراری میآیند: کلیدی که دامنهاش باز مانده، ابزار نوشتنی که تأیید نمیخواهد، یا لاگی که اصلاً نبوده. یک چکلیست ثابت جلوی این را میگیرد که هر اتصال جدید از صفر قضاوت شود.
۹ سؤال پیش از اتصال
- نوشتن دوفازی با تأیید انسانی دارد؟ فراخوانی اول باید فقط یک diff نشان دهد، نه واقعاً بنویسد.
- کلید به یک کاربر واقعی وصل است، نه سیستمی؟ اگر کلید معادل ادمین باشد، بقیهی چکلیست بیمعناست.
- دامنهی مدلها صریح تعریف شده، نه استنتاجی؟ «هر چیزی که این کاربر در اودو میبیند» با «هر چیزی که این کلید MCP صریحاً مجاز است» یکی نیست.
- سقف نرخ درخواست تنظیم شده؟ بدون آن، یک حلقهی خطای مدل میتواند صدها فراخوانی در دقیقه بزند.
- هر فراخوانی — موفق یا ردشده — لاگ میشود؟ بدون لاگ رد شدن، نمیتوانید بفهمید مدل چه چیزی سعی کرده و نشده.
- روی چندمستأجری، مسیر اشتباه نشانی درست را اعلام میکند؟ نه سکوت، نه خطای عمومی.
- حذف پیشفرض آرشیو است، نه پاککردن قطعی؟ بیشتر درخواستهای «این را حذف کن» واقعاً همیناند.
- رد شدن دلیل قابلفهم میدهد؟ «Access denied» بدون نام لایه/قاعده یعنی مدیر سیستم باید حدس بزند.
- کلید قطع سراسری وجود دارد؟ برای لحظهای که باید همهچیز فوراً بسته شود، بدون باطلکردن تکتک کلیدها.
اگر جواب یکی «نه» بود؟
اتصال را متوقف نکنید — دامنهی کلید را تا حلشدن آن مورد محدودتر کنید (مثلاً فقطخواندن، فقط چند مدل مشخص). چکلیست برای جلوگیری از اتصال نیست؛ برای این است که هر بازشدن دسترسی، آگاهانه باشد.
پیادهسازی این ۹ مورد روی اودو در صفحهی اپ سرور MCP و آموزش اتصال با تصویر واقعی نشان داده شده.
