در اودو، رسپی همان «فرمول ساخت» (BOM) است. استانداردِ گزارش AvT از فرمول ساختی می‌آید که در لحظهٔ تولید روی سفارش تولید نشسته است. پس تغییر رسپی امروز، گزارش ماه گذشته را عوض نمی‌کند.

گام‌ها

1. برای هر غذا یک محصول قابل فروش و انبارشدنی بسازید.
2. در «تولید ← محصولات ← فرمول‌های ساخت» برای یک پرس (یا یک بچ) فرمول ساخت بسازید. مقدار هر ماده را با واحد واقعی آن بنویسید: گرم، کیلوگرم یا عدد.
3. حالت مصرف را روی «هشدار» بگذارید (ویزارد راه‌اندازی این را برای فرمول‌های انعطاف‌پذیر انجام می‌دهد). مصرف متفاوت از رسپی پذیرفته می‌شود، ولی فقط با علت.
4. برای نیمه‌آماده (سس، برنج پخته، مرینیت) هم فرمول ساخت جدا بسازید و آن را جزء فرمول غذا کنید.
5. برای نوشیدنی و آیتمی که هنگام فروش سرهم می‌شود، فرمول «کیت» بسازید تا اجزایش همان لحظهٔ فروش از موجودی کم شود.

بهای غذا از کجا می‌آید؟

با میانگین موزون، وقتی سفارش تولید انجام می‌شود، ارزش مواد مصرفی روی غذای تولیدشده می‌نشیند. نمای کلی سفارش تولید، بهای واقعی را کنار بهای فرمول نشان می‌دهد.

برای محاسبهٔ بازده خوراکی (مثلاً کاهش وزن مرغ پس از تمیزکاری و پخت) مقالهٔ از رسپی تا پرس قابل‌فروش را ببینید؛ عدد بازده را در مقدار فرمول ساخت لحاظ کنید.